efka_s
31.03.2006

Płeć brzydka nie musi być brzydka

„Idę sobie kupić coś ładnego” – przeczytałam dzisiaj w mailu od naszego grzędowego „Dyrektora działu IT”;) i parsknęłam śmiechem. Jak widać obcowanie z bandą kobiet dobrze działa na facetów;). Dlaczego? No właśnie ...
Faceci też powinni wyglądać!
Przez lata wysłuchiwałam, że mężczyzna nie powinien się stroić bo mu to nie przystoi. Powinien ubierać to co ma akurat czystego w szafie (zdanie taty). Natomiast to co ma „czystego w szafie” zależało już od mamy, bo to na kupowała mu ubrania, bez jakiegokolwiek zainteresowania z jego strony. Po prostu stwierdzała, że np. wszystkie swetry ma już dziurawe i trzeba kupić nowy, albo że taki krój spodni już dawno wyszedł z mody.
Podobne opinie prezentowało większość moich znajomych płci brzydkiej.
Płeć brzydka chce być brzydka i strojenie piórek uznaje za skazę na honorze „prawdziwego mężczyzny”. Zaś „prawdziwość” mężczyzny zależy w takim razie od skali brzydoty;)
Stereotypowo to mężczyźni są wzrokowcami, a my jesteśmy słuchowcami, więc idąc dalej my powinniśmy być piękne, a oni mądrze mówić.

A guzik prawda! Też chcę mieć na czym oko zawiesić!
Gadać to ja też potrafię...;)
Skoro chcecie być podniecający panowie to chciałam zauważyć, że kobieta ma różne zmysły, nie tyko słuch.

Idąc ulicą statystycznie na 100 osób na które zwrócę uwagę i np. obejrzę się to jednak 99 to kobiety. I proszę nie wkładać mnie do szufladki „inna orientacja”. Po prostu kobiety są często wyjątkowo piękne, czy ciekawie ubrane, czego nie można powiedzieć o mężczyznach. Ze świecą można by szukać jednego faceta, który jeśli chodzi o wygląd jest na poziomie średnim – mierząc go z kobietami.
Różne gazety czasami robią rankingi najgorzej ubranych. Przykładowo w ubiegłym roku, nagorzej ubraną grupą zawodową byli informatycy. Ponoć na świecie krążą już mity o ich niechlujnym wyglądzie. W sumie rozumiem. Informatyk żyje w świecie wirtualnym i realny go mało obchodzi. Ale ponieważ większość ma z tym coraz więcej wspólnego więc zagrożenie nadciąga…

Musimy się więc zastanowić nad dwoma stronami medalu. Z kobiecego punktu widzenia powtarzam – też chcę mieć na co patrzyć. Podobają mi się wysportowane (tylko bez przesady – pomiędzy głową a plecami powinna być szyja) męskie ciała. Miło jest zobaczyć fajne spodnie opinające kuszący tyłeczek. Albo dopasowana koszula, eksponująca wdzięki górnej części – hihi, zwaną po męsku klatę. O ile brzuch nie wystaje jak piłka – garnitur też może być podniecającym wizualnie strojem. Może nim być też podkoszulek i dżinsy – byle nie była to moda sprzed 10 lat – tego mamy już dość. Trochę wysiłku.

Tak - wysiłku. Dlatego kobiety są przeciętnie dużo ładniejsze bo nad tym pracują. Od nas się tego wymaga, więc czemu mężczyźni mają fory na każdym kroku…Bo od mężczyzn się wymaga czego innego? Pytam zatem, czego innego niż od współczesnych kobiet? Niczym się nie różnimy.

Druga strona medalu jest taka, że my kobiety musimy też na to wpłynąć. Od czasu do czasu chyba trzeba swojemu brzydalowi kupić „coś ładnego”, albo wodzić dookoła wzrokiem czepiając się szczegółów na innym mężczyźnie, żeby z zazdrości poleciał do sklepu…bo inaczej ciężko go tam zaciągnąć.

Suma summarum przyznam, że moja krytyka poranna kwestii wizualnej kiedy mój beta-mąż wybiera się do pracy, nic jeszcze nigdy nie dała i zastanawiam się nad tym jak spowodować „wypadek szafy” z jego garderobą, żeby wyglądał na naturalny.

Ale z innej strony cieszy mnie, że nieco młodsze pokolenie płci brzydkiej jest już dużo mniej brzydkie:) A skoro stare baby to zauważają, to może podążając wzrokiem za nimi i brzydale zmienią kryteria "honoru prawdziwego mężczyzny" ...

Czyli może jest jakaś szansa na poprawę „wzrokowego” losu kobiet?